Η ψυχοθεραπεία αποτελεί θεραπευτική προσέγγιση με στόχο τον εντοπισμό, την κατανόηση και την αντιμετώπιση συναισθηματικών, ψυχικών, ψυχολογικών, συμπεριφορικών δυσκολιών ή/και δυσκολιών στις σχέσεις (προσωπικών, οικογενειακών, συντροφικών, φιλικών, επαγγελματικών κ.ο.κ.) που εμποδίζουν το άτομο να ζει μια ικανοποιητική για το ίδιο ζωή. Απώτερος στόχος είναι η ενδυνάμωση και η ενίσχυση της ψυχικής υγείας, της ψυχικής ανθεκτικότητας και της ευημερίας του ατόμου καθώς και η βελτίωση των διαπροσωπικών του σχέσεων.
Η ψυχοθεραπεία ασκείται σε ατομικό ή/και ομαδικό επίδεδο. Ξεκινά συνήθως με ατομικές συνεδρίες και ακολουθεί η ένταξη σε ομάδα.
Στόχος των ατομικών αρχικών ατομικών συνεδριών είναι η δημιουργία σχέσης εμπιστοσύνης με την θεραπεύτρια, ο εντοπισμός και η κατανόηση των θεμάτων που απασχολούν τον/την θεραπευόμενο/η και στην πορεία πραγματοποιείται η σύνδεσή τους με τα συμπτώματα και την ιστορία του/της.
Οι ατομικές συνεδρίες έχουν διάρκεια 50′ και πραγματοποιούνται με συχνότητα μία φορά την εβδομάδα ή κάθε δεκαπέντε ημέρες.
Η θεραπευτική ομάδα αποτελεί μια μικρογραφία της κοινωνίας. Μέσα από το κλίμα σεβασμού, ανοιχτής επικοινωνίας και αποδοχής που αναπτύσσεται μεταξύ των μελών, οι θεραπευόμενοι/ες ανακαλύπτουν άγνωστες πλευρές του εαυτού τους, αποκτούν επανορθωτικές συγκινησιακές εμπειρίες και μαθαίνουν να συνδέονται με τρόπο ουσιαστικό με τους άλλους.
Επιπλέον, η ομάδα προσφέρει τη δυνατότητα (Yalom & Leszcz, 2006):
- κατανόησης του εαυτού (ανακάλυψης και αποδοχής πλευρών του εαυτού που δεν ήταν γνωστές)
- συνειδητοποίησης της καθολικότητας των θεμάτων που απασχολούν τα μέλη της και της αίσθησης ότι δεν είναι μόνοι
- ανα-βιώσης εμπειριών που προέρχονται από τη γονεϊκή οικογένεια οι οποίες έχουν συμβάλλει στην ανάπτυξη της προσωπικότητας των μελών και στην κατανόηση των συμπεριφορών που έχουν υιοθετήσει
- μοίρασμα συναισθημάτων και εμπειριών με μία ομάδα ανθρώπων που μπορεί να ανακουφίσει τον πόνο, τις ενοχές και το άγχος
- αντιμετώπισης θεμελιωδών υπαρξιακών ζητημάτων ζωής και θανάτου, βίωσης της ζωής με ειλικρίνεια, σεβασμό στις προσωπικές ανάγκες και συνειδητοποίηση ότι η ευθύνη για τη ζωή, τις πράξεις και τις επιλογές του καθενός είναι στα δικά του χέρια
- προσφοράς και λήψης πληροφοριών, προτάσεων και συμβουλών
- υιοθέτησης στάσεων και συμπεριφορών που ταιριάζουν στο κάθε μέλος
- αντίληψης της εικόνας που δίνει ο καθένας στους άλλους, ανάπτυξης της κοινωνικής επαφής, της αλληλεπίδρασης και της εμπιστοσύνης στους άλλους
- ανάπτυξης της αίσθησης του “ανήκειν” σε μία ομάδα ανθρώπων που κατανοεί και αποδέχεται όλα τα συναισθήματα
- πίστη στη δυνατότητα βελτίωσης, μέσα από τη συνύπαρξη με ανθρώπους που η θεραπεία τους βρίσκεται σε διαφορετικά στάδια
- τόνωση της αίσθησης προσφοράς, μέσα από τη βοήθεια που προσφέρεται στα υπόλοιπα μέλη της ομάδας και στην προτεραιότητα που πολλές φορές επιλέγεται να δίνεται στις ανάγκες των άλλων
Οι ψυχοθεραπευτικές ομάδες αριθμούν συνήθως 6-8 μέλη, οι συναντήσεις τους έχουν εβδομαδιαία συχνότητα και διαρκούν 2 θεραπευτικές ώρες.
Yalom, D. I. & Leszcz, M. (2006). Θεωρία και Πράξη της Ομαδικής Ψυχοθεραπείας. Αθήνα: Άγρα Α.Ε.
