Ο τρόπος που σχετιζόμαστε με τον/την ερωτικό/ή μας σύντροφο και τους άλλους αποτελεί ένα ιδιαίτερο, ατομικό, μοτίβο σύνδεσης που περιλαμβάνει συγκεκριμένες – παγιωμένες συνήθως – στάσεις, συναισθηματικές αντιδράσεις και συμπεριφορές, οι οποίες διαμορφώνονται με βάση τις πρώιμες εμπειρίες, τους ρόλους στη γονεϊκή οικογένεια, τον τρόπο επικοινωνίας και άλλες κοινωνικές και πολιτισμικές επιρροές.
Το εσωτερικό αυτό μοντέλο σχετίζεσθαι παίζει καθοριστικό ρόλο στην επιλογή συντρόφου αλλά και στον τρόπο συναισθηματικής συνδιαλλαγής μαζί του.
Στόχος της θεραπείας ζεύγους είναι η δημιουργία ενός ασφαλούς πλαισίου όπου το ζευγάρι μπορεί να εξερευνήσει τον τρόπο που σχετίζεται ο ένας σύντροφος με τον άλλο, να επικοινωνήσει με ειλικρίνεια και σεβασμό τα συναισθήματά του, να ενδυναμωθεί στο συντροφικό ή/και γονεϊκό του ρόλο και να επανα-νοηματοδοτήσει την εμπειρία της κοινής του ζωής. Με τη βοήθεια του θεραπευτή συν-δημιουργεί μια κοινή αφήγηση για την ιστορία της σχέσης όπου δίνεται έμφαση στο “εμείς”, επενδύοντας συναισθηματικά σε ένα κοινό παρόν και μέλλον.
Μια θεραπεία ζεύγους, ωστόσο, περιλαμβάνει συχνά και θέματα που αφορούν στο διαζύγιο, ανεξάρτητα από το αν τελικά το ζευγάρι θα οδηγηθεί στην επιλογή αυτή ή όχι.
